بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مردمثل یک بیت بی قافیه ها خواهم مردتو که رفتی همه ی ثانیه ها سایه شدندسایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مردشعله ها بی تو ز بیرنگی دریا گفتندموج در موج در این خاطره ها خواهم مردگم شدم در قدم دوری چشمان بهاربی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مردمثل یک بیت بی قافیه ها خواهم مردتو که رفتی همه ی ثانیه ها سایه شدندسایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مردشعله ها بی تو ز بیرنگی دریا گفتندموج در موج در این خاطره ها خواهم مردگم شدم در قدم دوری چشمان بهاربی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مردمثل یک بیت بی قافیه ها خواهم مردتو که رفتی همه ی ثانیه ها سایه شدندسایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مردشعله ها بی تو ز بیرنگی دریا گفتندموج در موج در این خاطره ها خواهم مردگم شدم در قدم دوری چشمان بهاربی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مردمثل یک بیت بی قافیه ها خواهم مردتو که رفتی همه ی ثانیه ها سایه شدندسایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مردشعله ها بی تو ز بیرنگی دریا گفتندموج در موج در این خاطره ها خواهم مردگم شدم در قدم دوری چشمان بهاربی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

بـبـار ای آسـمـان امـشـبـــــــــکـه قـلـبـم بـاز بـی تـابــــــــ اسـتــــــــ نـه روز آرامـشـی در دل نـه شـبــــــ در چـشــــم مـن خـوابـــــ اسـتــــــ . . .

شـصـتــــــــ ثـانـیـه دیـر آمـدن صــبـح زمـســتـانبـاعـثــــــ شـده "یـلـدا" هـمـه بـیـدار بـمـانـیـم ! چـهـارده قـرن نـیـامـد پـســر فـاطـمـه ؛ امـا شـد ثـانـیـه ای تـشــنـه دیـدار بـمـانـیـم ؟؟

خـودمـان هـم خـوبــــــــــــــ مـی دانـیـمفـصــل هـا بـهـانـه انـد . . . آدم اگـر یـکــــــــــ یـارِ «چـهـار فـصـل» داشـتـه بـاشـد کـه هـیـچ وقـتــــــــــــ تـرسِ از دسـتــــــــــــ دادنـش را نـداشــتـه بـاشـد ؛ حـال دلـش هـمـیـشـــه کـوکــــــــ اسـتـــــــــ . . .

دلـمیـکـــــــــــ اتـفـاق مـی خـواهـد . . . یـکــــــ تـمـاس نـاآشــنـا ! بـا بـی مـیـلـی تـمـام جـوابــــــــــــ بـدهـم و صـــــدای تـو . . . . . پ. ن 1: دلم اینروزها خیلی تنگ است! پ. ن 2: مدتی ست نفس کم دارم . . . . . پ. ن 3: اینروزها برایم خیلی سخت می گذرد . . .

شـبــــــــــــ هـا کـه دلـتـنـگـتــــــــــ مـی شـوم ازیـن شـانـه بـه آن شـانـه فـقـط غـلـتــــــــــــ مـی زنـم . . . مـثـل یـکـــــــــ مـاهـیِ جـدا شـده از دریـا بـایـد بـبـیـنـی جـان دادنــم را . . .

گـاهـی کـه از خـوابـــــــــ بـیـدار مـی شـوی و هـنـوز خـســتـه ای ، تـقـصــیـر مـن اسـتـــــــــــ ! تـمـام شـبـــــــــ را بـا تـو قـدم مـی زدم . . .

بـیـچـاره دلـم کـه هـر روز جـای خـالـی اتـــــــــــ را بـرایـش شـعـر مـی کـنـم . . .

فـصـلـی در راه اسـتــــــــــــ بـا اشـکــــــ هـایـی کـه هـنـوز بـر گـونـه ی خـیـابـان نـیـفـتـاده خـشـکــــــــــ مـی شـونـد و عـشــــق پـنـهـانـی تـریـن رازِ پـایـیـــــــز اسـتــــــــــ . . .

عـشـــق یـعـنـی ؛ تـو بـخـنـدی کـه مـرا غـم نـبـرد . . . !

عـاشــق کـه بـاشـی پـایـیـز کـه بـاشـد بـاران کـه بـبـارد انـار کـه هـیـچ ، سـنـگــــــــــ هـم اگـر بـاشـی دلـتـــــــــ تـرکــــــــــــ مـی خـورد . . .

هـمـه آبـاد نـشــیـنـان ز خـرابـی تـرســنـد مـن خـرابـتـــــــــــــ شـدم و دم بـه دم آبـادتـرم . . .

وقـتـی بـه تـو نـگـاه مـی کـنـم کـوتـاه بـیـا . . . "بـغـلـم کـن"

روی هـر بـرگـــــــ کـه پـا رفـتــــــــ خـودم را دیـدم حـس پـایـیـــزیِ مـن را خـودِ پـایـیـــــــــــز نـداشـتـــــــــــ . . .

کـن نـظری کـه تـشـنـه ام بـهـر وصــالِ عـشـق تـو مـن نکنم نظر به کس جز رخ دلربای ِ تو . . .

آن کـه بـی بـاده کـنـد جـان مـرا مـسـتــــــــ کـجـاسـتــــــــــ وآنـکـه بـیـرون کـنـد از جـان و دلـم دسـتــــــــــــ کـجـاسـتــــــــــــــ

دکـتـر ایـن بـار بـرایـم نَـمِ بـاران بـنـویـس دو سـه شـبــــــــــــــ پـرســه زدن تـوی خـیـابـان بـنـویـس . . .